Serce, mózg i prąd — jak nowoczesne technologie (HRV Biofeedback i przezczaszkowa stymulacja prądem) mogą przydać się psychologom

Warsztaty pozwolą na zaznajomienie się uczestników z dwoma nowoczesnymi metodami wykorzystywanymi we współczesnej psychologii klinicznej i neuronaukach stosowanych: treningu biofeedbacku zmienności rytmu serca (ang. heart rate variability Biofeedback, HRV Biofeedback) oraz przezczaszkowej stymulacji prądem (ang. transcranial current stimulation, tCS).

HRV Biofeedback to metoda oparta na monitorowaniu i świadomej regulacji rytmu serca — konkretnie jego zmienności, która odzwierciedla stan autonomicznego układu nerwowego i zdolność organizmu do radzenia sobie ze stresem. Trening HRV Biofeedbacku znajduje zastosowanie m.in. w terapii zaburzeń lękowych, depresji, PTSD oraz w poprawie regulacji emocji. Przezczaszkowa stymulacja prądem (tCS) to natomiast nieinwazyjna metoda modulowania aktywności neuronów korowych za pomocą słabego prądu elektrycznego aplikowanego przez elektrody umieszczane na powierzchni głowy. W zależności od parametrów stymulacji — polaryzacji, natężenia, czasu trwania i lokalizacji elektrod — możliwe jest przejściowe nasilanie lub hamowanie aktywności wybranych obszarów mózgu. Metoda ta jest aktywnie badana w kontekście leczenia depresji, bólu przewlekłego, rehabilitacji neuropsychologicznej oraz wspomagania procesów uczenia się.

Podczas warsztatu uczestnicy będą mogli zaznajomić się obiema metodami i poobserwować na żywo demonstrację treningów z ich wykorzystaniem. Zostanie przedstawiony sposób rejestracji i analizy sygnałów fizjologicznych, omówione zostaną mechanizmy działania każdej z metod, a także ich kliniczne wskazania, ograniczenia i perspektywy zastosowania. Warsztat ma na celu przybliżenie języka i narzędzi współczesnej neuropsychologii klinicznej w przystępny sposób — bez założenia wcześniejszej wiedzy specjalistycznej.

dr hab. Rafał Milner, prof. UMK jest neurofizjologiem i certyfikowanym terapeutą EEG Biofeedback, zatrudnionym w Katedrze Psychologii Klinicznej i Neuropsychologii Instytutu Psychologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Stopień doktora nauk biologicznych w zakresie neurofizjologii uzyskał w Instytucie Biologii Doświadczalnej PAN im. Marcelego Nenckiego w Warszawie, gdzie prowadził badania procesów poznawczych z wykorzystaniem metody potencjałów wywołanych. Stopień doktora habilitowanego nauk o zdrowiu uzyskał na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. Przez wiele lat był związany z Instytutem Fizjologii i Patologii Słuchu oraz Światowym Centrum Słuchu w Kajetanach, gdzie zajmował się diagnostyką i terapią zaburzeń ośrodkowego układu słuchowego z wykorzystaniem metod elektrofizjologicznych i biofeedbacku. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się na wpływie procesów poznawczych, emocji i stresu na aktywność bioelektryczną mózgu oraz na zastosowaniu metod neuromodulacji — w tym przezczaszkowej stymulacji elektrycznej — i biologicznego sprzężenia zwrotnego (biofeedback, neurofeedback, HRV Biofeedback) w diagnostyce i terapii zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego. Aktualnie kieruje projektem badawczym „Psyche & Soma", w ramach którego prowadzone są badania elektrofizjologiczne i neuromodulacyjne u pacjentów z zaburzeniami psychosomatycznymi, z myślą o opracowaniu nowych, skuteczniejszych form terapii tej grupy schorzeń